Erla perla

Verið viðbúin því ákveðið hefur verið að mín gangi í það heilaga þann 6. maí nk. kl. 18:00. Sharp. Brúðurin á nú reyndar víst alltaf að láta bíða eftir sér, en ég veit ekki hvort mér mínútumanneskjunni mun takast það. Reyndar eftir að ég átti Veru hef ég eiginlega aldrei komið neitt á réttum tíma sem er gjörsamlega óþolandi, en hei, það er ekki mér að kenna (heldur henni já!).

En hvað um það. 6. maí er góður dagur, ég finn það á mér að þetta verður sólríkur laugardagur (kannski með smá hreti inn á milli) og þá verð ég líka þrítug. En ennþá samt sæt og flott pía sko. Ég lofa því.

Við erum enn að leita að rétta salnum, helst í Hafnarfirði, og munum skoða 2 í vikunni. Fríkirkjan og Þórhallur Heimis eru til taks og svo veit ég ekki meir í bili. Þetta er allt að koma.

Eins og heimilið. Viggi er í þessum skrifuðu orðum að sparsla (það er víst spartla en hversu stúpid er það orð eiginlega?) inni á baði og flísarinn mætir í fyrramálið og ætlar að massa þetta á næstu dögum. Ef allar spár ganga eftir mun ég því eiga fullbúið baðherbergi um og yfir næstu helgi. Annað er svo til komið. Fyrir utan 30 kassana sem eru niðri í geymslu (sem eru sko fyrir utan þúsund geymslukassana sem eiga að vera niðri í geymslu) sem ég veit ekkert hvað ég á að gera við. Kannski er það vísbending um að maður eigi aaaaðeins of mikið af dóti. Góði hirðirinn er alveg að græða á mér og þessum flutningum.

En alla vega, 6. maí kids.
Það er dagurinn.

meira í dag en í gær - af myndum.


Vera á leið í bæinn í dag að splæsa í nýjan sjónvarpssófa takk fyrir halelúja í

Gabríel Snær (tæplega 14 mánaða) vinur okkar kom í heimsókn í dag :) 

Allir sáttir í sófanum sýnist mér! 

Flott svefnstelling að hætti Veru 

Vera og nýja húsið 

Gægst út um glugga 

Prílað upp á kistu... 

...og hoppa! 

Vera veit að það er mjög mikilvægt að vera alltaf með húfu 

Best að prófa... 

Ah, komin í bomsurnar hennar mömmu 

...get ég sagt að Vera mældist í morgun 11,8 kg og 84 cm. Er það tæpu einu staðalfráviki yfir meðaltali sem er bara svaka fínt. Hún fylgir sinni línu sem er held ég mikilvægara heldur en að fylgja einhverju meðaltali. Veit ekki. Mér fyndist hún náttúrulega svo svakalega fín hvernig sem er!

Hér koma fleiri myndir sem mér tókst ekki að setja inn í gær.

Vera undir teppi að prófa nýja teppið 

Týnd 

Vera og Stelpa voffi og frænka 

Gjúgg! 

Úlfur og Vera í læknisleik 

Vera yfirbóndi á búgarðinum 

Nú er Vera orðin akkúrat eins og hálfs árs! Það er bara stórafmæli hjá minni!
Á síðastliðnum mánuði hefur hún lært ýmislegt nýtt og uppgötvar heiminn betur og betur á hverjum degi. Það er svo gaman að fylgjast með því. Hún hefur bætt við sig nokkrum orðum síðan síðast eins og t.d. Kjartan (dahhdan), hættu (ættú) já (jaaú - notar það samt ekki mikið, kinkar frekar kolli), kerti (deedda - veit ekki líkt en samt alveg með á hreinu hvar kertin eru og að það þurfi að kveikja á þeim á hverjum degi!), kisa (tssss) og hoppa (húbba). Og svo skilur daman orðið allt. Maður heldur oft að hún sé ekkert að fylgjast með umræðum okkar foreldranna en svo kemur annað á daginn. Mín er alltaf með eyrun opin (móðurgenin?). Eins sér hún fljúgandi fugla út um allt og bendir á þá svakalega spennt og segir baa baa (bra bra - sló smá saman þar!). Þegar mamman segir henni að þetta sé ekki bra bra heldur fugl eða bíbí þá kemur: Babí! Eins bendir hún á tunglið þegar það sést og flugvélar sem fljúga framhjá. Strætó er einnig mjög spennandi og allir stórir bílar sem hún sér á morgnanna á leiðinni til dagmammanna. Hún segir hæ við allt og alla sem hún hittir, og kann orðið að tala smá í símann, elskar reyndar að tala í símann. Við hringjum oft í pabba og þá segir hún hææææææææ, og hlustar svo átekta þangað til hún vinkar símanum svo bless. Jamm, hefur s.s. mikið að segja daman sú hehe. Hún bablar ekki mikið svona barnatalmál, er meira í því að nota ákveðin hljóð sem eiga að þýða eitthvað ákveðið.

Vera er alltaf hlæjandi og í stuðinu. Það skemmtilegasta sem hún gerir er að dansa og láta mömmuna henda sér í hjónarúmið fullt af sængum. Svo þarf mamman að hoppa í rúmið á eftir henni, annað kemur ekki til greina. Vera hefur mjög ákveðnar skoðanir á því hvernig hlutirnir eiga að vera og er allan daginn að skipa manni fyrir að gera hitt og þetta með bendingum og umli. Hún skipar mér t.d. á hverjum morgni að setja á mig húfu og hefur miklar áhyggjur ef það er rok úti að mamman sé ekki með húfu á hausnum.

Vera er svakalega dugleg að leika sér sjálf og er alltaf á fullu. Stundum held ég að hún kunni ekki að ganga lengur, bara hlaupa eða svona skokka áfram. Vera er farin að geta horft á fleira barnaefni en BARA Stubbana, Lína Langsokkur er t.d. mjög skemmtileg núna og svo auðvitað Söngvaborg, sem hún reyndar sér bara hjá ömmu Gunnu. Vera elskar að dansa og oft þegar það kemur eitthvað lag í sjónvarpinu, hvort sem er í auglýsingu eða annað þá dregur hún mann út á gólf og vill tjútta. Alveg krúttí. Svo dansar hún eins og tröllskessa, vaggar sér fram og aftur og setur sitt hvorn fótinn upp í einu, stundum svo hátt að hún er næstum því dottin á hliðina. Já, tilþrifin geta verið mikil þegar það er stuð. Hún lærði til dæmis dansinn eða hreyfingarnar við Adam átti syni sjö um jólin og er ennþá að dansa það við ýmis tækifæri. Í dag kom hún svo með nýtt múv, að snúa höndunum í hringi svona eins og gamall diskódansari. Alveg æðislegt að fylgjast með þessu. Við erum einmitt búin að skrá okkur á dansnámskeið í Leikhöllinni og hefjast tímarnir innan skamms. Það verður skemmtilegt. Eins er Vera farin að syngja aðeins með þegar ég syng fyrir hana ákveðin lög - eins og Abbalabbalá (hva, kunna það ekki allir?!) Þá setur hún upp söngröddina og raular með, og það er alveg hrikalega sætt.

Veru finnst svaka gaman að skrifa og teikna og nær oft í blað og penna og krotar. Stundum fer það útaf og á gólfið eða borðið en það er alveg jafn gaman. Hún er ennþá mathákur og finnst flestur matur góður. Vill æ meira borða sjálf og notar ýmist hægri eða vinstri höndina til þess. Hún er reyndar líka mikið í því að henda matnum á gólfið og sulla úr könnunni sinni og dreifa út um allt með hendinni en það er annað mál! Hún kann orðið að snýta þvílíkt flott og með árangursríkum hætti. Hún er alltaf að puðra bert hold þegar hún kemst í það og kitla mann og knúsa. Hún er nýbúin að uppgötva brjóstin á mömmunni og bendir spennt á þau í hvert sinn sem þau opinberast henni. Þá hleypur hún til að nær í brjóstahaldarann! Naflinn er líka þvílíkt spennó, auðvitað til að pota í.

Já, Vera eins og hálfs árs finnst mér þvílíkt skemmtileg stelpa. Og þetta verður bara æ áhugaverðara...

Hér fyrir neðan ætlaði ég að leyfa ykkur að sjá fleiri myndir af dömunni en myndaforritið hér er eitthvað lasið svo vonandi bara á morgun.

Við förum í 18 mánaða skoðun í fyrramálið og það verður spennandi að sjá hvað stóra stelpan mín er orðin þung og löng.


Vera og barnið - með húfu að sjálfsögðu! 


Barnid knusad 


Fína föndótta Veran 

Ég bara verð að deila því með ykkur að í gær var ég sko í leðurbuxunum mínum allan daginn í vinnunni og leið bara svaka vel með það. Var s.s. hvorki að kafna né fékk þá tilfinningu að ég væri að kyrkja í mér móðurlífið út af þröngum strengnum á buxunum. Neibb, ég var bara kúl töffari og bæði sat og stóð í þeim svo mér leið vel = lærin og mitti hafa greinilega minnkað síðan ég prófaði þær síðast! Seeeeeem betur fer.

Saga þessara forlátu en flottu leðurbuxna er þannig að ég keypti mér þær nákvæmlega viku áður en ég uppgötaði að ég væri ólétt, eða fyrir rúmum 2 árum síðan. Þær voru þó nokkuð þröngar þegar ég keypti þær en konan í búðinni sannfærði mig um að þær myndu víkka á allra næstu dögum. Ég þyrfti bara að pína mig í þeim í um vikutíma. Ok, ég keypti það. Fór í þeim í vinnuna alveg að drepast í bakinu og maganum út af því hversu þröngar þær voru. En mér skyldi sko takast að mýkja leðrið þannig að það gæfi eitthvað eftir. Og lærin á mér voru köld vegna lítils blóðstreymis af því skálmarnar voru svo þröngar. En það tókst að lokum að víkka þær og mér var farið að líða alveg ágætlega í þeim... þegar ég uppgötvaði óléttuna.

Og ég grenjaði í lækninum í fyrstu mæðraskoðuninni um að ég væri sko pottþétt búin að eyðileggja þetta litla varnarlausa fóstur sem væri inni í mér með alltof þröngum leðurbuxnastreng. Tískan hefði drepið barnið búhúuuuu...Ég nebblega hafði virkilega pínt mig. Og ég grét í alvörunni. Læknirinn fullvissaði mig um að enginn buxnastrengur, hversu þröngur sem hann væri, gæti skaðað svona lítið fóstur og lýsti fyrir mér hvernig sumar konur í gamla daga reyrðu á sér kúluna þannig að hún varla sást alla meðgönguna (mátti ekki sjást). Svo mér leið betur. En ég fór sko ekki aftur í leðurbuxurnar næstu mánuðina!

Stuttu eftir að Vera var fædd og mamman komin með leið á heimagallanum, þá reyndi ég við buxurnar í nokkur skipti en gekk illa. Mömmuna langaði að verða töffari aftur. Gat hvorki komið þeim upp lærin og hvað þá yfir rassinn. Og svo þegar mánuðirnir liðu þá kannski gekk eilítið betur en þá gat ég ekki andað í þeim vegna þrengsla. Svo ég lagði þeim.

Þangað til ég fann þær aftur um daginn þegar ég flutti. OG - ég var í þeim í gær og váááá... skutlan ég, fíddfíú. Og mér leið meira að segja vel í þeim. Ég dýrka þessar buxur.

Og svo get ég líka sagt ykkur það að í dag er ég íklædd minni fyrstu dragt, Kookai dragt sem ég keypti mér fyrir nákvæmlega 7 árum síðan! Og er bara þokkalega kúl í henni.

Talandi um að nýta hlutina!! Og hana nú.

(Ok, boðskapur þessarar sögu er s.s. ekki bara sá að maður á að vera ánægður með sig þegar maður kemst í skinny jeans-in sínar, heldur líka sá að maður á að vera ánægður með það sem maður á og ekki bara hugsa um að kaupa alltaf eitthvað nýtt - eins og t.d. nýjan Vola krana sem eru dýrustu kranarnir á markaðnum (og flottustu of course) og dýrasta baðkarið af því það er svo flott...og pirra sig svo út af því að dagmömmurnar hækkuðu taxtann sinn um tíuþúsundkall... neibb...sníða sér stakk eftir vexti og svo vöxt eftir leðurbuxnastærð. - Shit, nú er ég alveg orðin lost í boðskapnum og því að sannfæra sjálfa mig pínu um leið, en hei, þið hljótið að fatta mig eftir allan þennan tíma. Er farin á fund. Í dragtinni. Er samt meira kúl í leðurbuxunum sko en pæliði bara í því hvað það yrði nú tekið mikið mark á mér í þeim á fundinum hehe. Dress for success eru sko orð að sönnu... og ágætis réttlæting um leið fyrir tískuflón!)

Það besta við Þorrann finnst mér þorrabjórinn.

Ég borða ekki þorramat en einhvern veginn rennur þorrabjórinn alveg ljúflega niður...
Spurning um að fagna Þorranum á næstunni ef einhver er til.

Erla Þorradóttir

Þegar ég heyrði í stelpu tala í útvarpinu í morgun um að hún ætti 19 gallabuxur, allar sem hún notaði í dag, leið mér svo vel. Ég á bara 8. Langar reyndar alveg örugglega í 11 stykki í viðbót en hei. Svo ég fór í bæinn áðan og hitaði kreditkortið vel í nokkrum húsgagnaverslunum. Og leið vel. Gamla kommóðan frá ömmu Vigga, sem var ekki var lengur hægt að opna skúffurnar í, skenkurinn frá henni sömuleiðis, forláta borðstofuskápur og sófaborð sem voru fyrstu mublurnar sem við Viggi keyptum okkur fyrir 11 árum síðan og fleira fékk góði hirðirinn að hirða þegar við fluttum. Það var alveg kominn tími á smá endurnýjun. Smmmmmmá sem verður jú alltaf að meira en smá :)

Það er jú helgi framundan og ég bissí á kóræfingu allan morgundaginn. Viggi flísaleggur á meðan svo anddyrið ætti að verða meira tilbúið eftir helgi. Jei.
Góða helgi. Allir velkomnir að kíkja á sunnudaginn. Lofa ekki kaffi eða heimabökuðu, en við verðum heima að græja og gera.
E

Þrátt fyrir flutninga og stúss er alltaf einhvers staðar smmmmá tími til að gera eitthvað skemmtilegt :)


Vera og Ymir foru saman i sund i sidustu viku og svo kom Ymir til okkar i sma possun og tad var svo gaman eins og sja ma! 

Vera og Ymir ordin svooona stor! 

Vid forum sko ut a leika i snjonum um daginn - hér veður Vera snjóinn upp að hnjám! 

Snjóþotuferð 

Haldið í hendurnar á Snæfinni 

Englar 

Engillinn Vera 

Vera ad thrifa 

Alltaf gaman ad kudlast uppi i rumi 

Vera Adidas 

stud! 

Blodthrystingurinn a Tinky Winky maeldur 

Vera ad leika med afa Helga 

Ég er kona sem var 2 klukkutíma á leiðinni í vinnuna í morgun á 5 km hraða, er ekki komin með sjónvarp, ekki nettengd, þvottavélin er ekki tengd og eldavélin ekki heldur.
Svo fór ég sérstaka ferð í hádeginu í gær til að finna rétta klósettsturtuniðurhnappinn inn á bað.
Skemmtileg þessi kaflaskipti í lífi manns. Það er alltaf eitthvað nýtt og spennandi að gerast!

Eða svo til.
Það vita ábyggilega flestir sem hafa einhvern tímann flutt hvernig mér líður í dag.

Vel, en samt ekki. Er fegin að vera flutt og að þetta sé yfirstaðið en get alveg pirrað mig yfir kaosinni og klessunni sem er heima hjá mér og mun verða næstu vikurnar.

Fegin. Yfir því losna við bröttu Hverfisgötustigana, fjórar hæðirnar og brakið í gólfinu.

Eftirsjá. Eftir kósíheitunum og hlýjunni í Hverfisgötukofanum.

Ógeðslega þreytt. Eftir törn aldarinnar í pakkningum, málningu, lakki og barnapössunarplaneringum er ég búin á því. Er með harpsperrur eftir flutningana í gær og illa sofin síðastliðnar nætur þar sem maður er alltaf að nýta tímann eins og hægt er fram á nótt.

Nenni-ekki-meir. Vildi óska að þetta væri bara allt búið og allt komið á sinn stað og og og... Nú reynir á þolinmæði mína!

Samviskubit. Yfir því að hafa haft Veru alltof mikið í pössun til að geta unnið í húsinu og flutt og allt sem því fylgir. En það var samt ekki hjá því komið. Við hefðum lítið gert með dömuna með okkur og værum alls ekki flutt í dag hefðu hinir og þessir vinir og fjölskyldumeðlimir ekki boðist til að passa dömuna. Vera er vægast sagt orðin þreytt á þessu ástandi og er alveg ringluð yfir þessu nýja lífi í nýja herberginu sínu í nýja húsinu.

Tilhlökkun. Yfir því að allt verði reddí og fínt og flott og kósí og æðislegt í Álfahöllinni minni æðislegu.

Við gerum okkar besta til að halda gott innflutningspartý í febrúar. Pressa pressa.
Íha.

Álfahöllin er loks farin að breytast úr hinu mestu hreysi og eitthvað farin að líkjast höll. Það er búið að vera að vinna í henni nánast dag og nótt í dáldin tíma, enda húsið nánast gert fokhelt. Og þetta er núna allt að koma, enda ekki seinna vænna, við flytjum á laugardaginn. Baðherbergið á hæðinni verður þó enn fokhelt þar til í lok mánaðarins þar sem flotta flísapöntunin klikkaði. Það er einnig ýmislegt annað sem gengur fyrir en klósettið (ég meina hver þarf það?) - þar sem það er lítið klósett og sturta í kjallaranum sem við getum notað. Parketið er komið og það er algjörlega geggjað og sömuleiðis eldhúsið mitt. Og öll æðislegu ljósin og og og og og...

Við sem sagt flytjum á laugardaginn og skilum H6 á sunnudaginn. Það verður skrýtin tilfinning en ánægjuleg að sama skapi. Þetta hús hér er yndislegt og svakalega hlýlegt og sjarmerandi, en ég verð að segja að ég er komin með meira en nóg af stigunum hér og hlakka til að fá gólf sem ekki brakar í og opnara rými á einni hæð.
Allir þeir sem hafa ekkert að gera á laugardaginn kl. 14 mega endilega joina í flutningsteymið okkar. Bjór í boði!! (hlýtur að virka).

Þegar þessu er lokið (lýkur reyndar ekki strax um helgina... úff, allt draslið sem við eigum eftir að ganga frá og einnig smotterísreddingarnar hér og þar í húsinu...) ætlum við hjúin í Spa og nudd og gufu og nálarstungu og ná okkur aftur á strik eftir erfiða törn. Eins ætla ég að djamma doldið, alveg kominn tími á það. Innflutningspartý til dæmis - allir velkomnir. Jafnvel að ég fari líka eitthvað að hugsa um komandi brúðkaupspartý...

Party on.
Erla vinnuálfkona

Vera fór í myndatöku fyrir jólin og afraksturinn var æðislegur - og þess vegna fáið þið að sjá hluta af honum hér. Gjörið svo vel: Ljósmyndafyrirsætan Vera Víglunds.


Jesus minn hvad madur getur verid saklaus og saet! 

Ahhhh... 

Med Sollu dukku 

Lumski svipurinn 

Klappad 

Bangsinn minn 

Fyrirsaetan 

Kurt a gaerunni med bangsa 

Vera i bala 

"hvad er eg eiginlega ad gera i thessum bala"? 

Krossinn minn 

Krutta 

Vera og rugguhesturinn 

Gaman! 

Ulla 

Viggi núverandi elskhugi og faðir og verðandi eiginmaður á afmæli í dag! Hann er orðinn 33 ára karlinn sá og ber sig vel miðað við aldur. Bumban er minni en í fyrra þótt eilítið hafi bæst í gráu hárin. En þau eru nú svo sjarmerandi svo bara meira af þeim takk fyrir!
Vigginn eyddi deginum að sjálfsögðu í Álfahöllinni en þar var hann að störfum við parketlagningar ásamt hópi valinkunnra aðstoðarmanna. Mamman og Veran komu með pakka og köku handa kallinum svo það varð smá míníafmælisveisla í dag. Í kvöld gerðust vinirnir svo svo elskulegir að bjóða okkur (ásamt 10 öðrum) í þvílíkan veislumat og gerðum við það bara að afmælisveislunni hans Vigga! Mjög hentugt að fá svona afmælisveislur upp í hendurnar - þetta eru sko almennilegir vinir sem við eigum :)



Pabbinn lukkulegi með dömurnar sínar 

Já, það er allt á fffffullu í að græja og gera höllina tilbúna á mettíma. Ennþá er mikið eftir að gera á svo stuttum tíma. Við stefnum á flutninga um aðra helgi en þá skal skila kofanum á Hverfó. Ég er þegar búin að pakka ofan í hvorki meira né minna en 50 kassa og er þá ennþá slatti eftir hér inni og plús geymslan. Sjæt hvað maður á mikið drasl. Mér finnst samt svo gott að fara í gegnum dótið mitt. Gamalt eða nýtt. Að sortera og henda og skipuleggja. Maður tekur pínulítið til í sálinni um leið.

Það eru allir voða duglegir að hjálpa okkur (Vigganum) í höllinni sem og við barnapössun þegar einhver verkefni falla til þar fyrir mig. Já, ég er auminginn í fjölskyldunni sem kann bara að strjúka málningu ofurblítt á veggina. Vera heldur ábyggilega að við foreldrarnir séum búin að afneita henni þar sem hún rétt sér okkur á morgnanna og svo mig þegar ég sæki hana og hendi henni í pössun. Henni finnst þetta reyndar ekkert mál og bara gaman að hitta nýtt fólk og þá aðallega nýtt dót. Sem betur fer er daman mín svona dugleg, annars myndi ég ekki meika þetta. Ofurmúsin Vera er því alveg að spila sitt hlutverk alvarlega í þessum framkvæmdum.

En staðan er s.s. þannig að húsið var gjörsamlega gert fokhelt liggur við, allt rifið út og hent. Í dag er eldhúsinnréttingin komin upp að hluta (grunnurinn - restin kemur víst alltaf alveg síðast samkvæmt sérfræðingnum) það er búið að mála næstum því allt en eftir að lakka hurðar og karma. Baðherbergið er ennþá nokkuð hrátt á að líta...ehhh... það vantar s.s. allt inn á það að meðtöldu almennilegu gólfi og veggjum. Parketinu verður kubbað á um helgina og svo lakkað í kjölfarið vikuna á eftir. Þá má víst enginn stíga fæti inn í 3-4 daga...sem er soldið erfitt þegar svona mikil vinna er eftir. Mig vantar ennþá skápa og mun því líklega búa í ferðatöskum fyrst um sinn. Eins koma engar flísar fyrr en í lok mánaðarins svo það verður grátt eðalsteypugólf í anddyri og baðherbergi við flutninga.

Jamm, þetta er s.s. allt að smella og bjartsýnismaðurinn Víglundur er sallarólegur í kaosinni og stressinu og ætlar sér að massa þetta. Sem hann og gerir. Hann tæklar allt svo vel þessi elska :)

Hér fyrir neðan eru myndir af slottinu eins og það leit út í kvöld. Allt á fullu... (myndaforritið styður ekki íslenska stafi svo þetta er doldið brenglað og ég nenni ekki að breyta því af því ég er að fara að pakka oní kassa - hvað annað!)

Álfarnir dansa sko pottþétt í þessari höll á morgun þrettándanum!

Kv,
Erla álfkona


Stofan min fin 

Uff, tad tok ekki nema 4 heil og long kvold ad mala yfir graena ogedid eins og vid kollum tad - tetta er s.s. listi i loftinu a ollu husinu sem var algjort eitur... 

Mamman ad mala (mest a buxurnar synist mer...!) 

Svona litur badherbergid ut sem stendur 

Grrrr�na anddyrid mitt 

Viggi fjolhaefi ad mala og mala i simann um leid - thessi veggur fekk ad verda svona kaffilattebrunn (tho svo vid drekkum ekki kaffi...!) 

Axel bro rafmagnsserfraedingurinn minn 

Eldhusid ad hluta - hluti af innrettingunni kominn upp 

Litla daman a� heimsaekja pabbann sem � heima nuna � hollinni 

Hluti af eldhusinu - jamm, einn veggur verdur sukkuladikukasvarbrunn a litinn... 

Svipurinn! 

Áramótin voru mjög fín hjá okkur. Við eyddum kvöldinu hjá ömmu Gunnu og með brósa og fjölskyldu. Það var mjög næs. Við skruppum á brennu en Vera vildi ekki sjá að vera þar svo þetta var stysta brennuferð sem ég hef farið í. Hún var ekki að fíla sprengingarnar og lætin. Skaupið var alveg ágætt fannst mér, en mér fannst Björgvin Franz alveg fyndinn í gervi tónlistarmannanna, það er svona það eina sem ég man eftir (var svo full sko...iiiiiiiiiiiiiiiiii djók).

Nú, Vera var annars hin æðislegasta þetta kvöld, vakti til kl. 02 um nóttina án þess að verða svo mikið sem pirruð. Algjört ljós þessi orkubolti sem ég á. Á miðnætti brugðum við á það ráð að setja eyrnartappa í eyrun á dömunni og það bjargaði heilmiklu, en hún var orðin mjög spennt fyrir sprengjunum á endanum og horfði og hlustaði á ljósasjóið af svölunum á 3. hæð en við sáum yfir allan Hafnarfjörð.

Vera hefur reyndar eitthvað verið að dreyma sprengingarnar eftir þetta kvöld því hún vaknar upp í sífellu með ópum og segir "booom, bommm"! Greyið, hvað er maður búinn að gera við barnið! Á gamlárs lærði hún sem sagt að segja búmmm (sprengja) og ís! Já, það bætist stöðugt við orðaforðann en hún er farin að apa vel eftir manni. Ég er alveg að hafa mig alla við að trakka þetta hjá henni!

Ég er búin að vera í fríi með Veru á milli jóla og nýárs og þetta er búið að vera svo yndislegur tími. Svo mikill munur að fá að vakna í rólegheitum með henni og leika og læra allan daginn saman. En nú tekur rútínan aftur við. Mamman á leið í vinnuna á hádegi og daman í pössun...


Áramótaálfurinn minn 

Gleðilegt ár! 

Stubburinn minn sæti 

Skálað við pabba fyrir nýju ári 

Vera úti á verönd á Hverfó að gægjast út um gatið á grindverkinu 

Vera á hestbaki á hundinum sínum 

Vera í nýju náttfötunum sínum að fikta í jólatrénu - klassískt 

Vera hefur dálæti á alls kyns húfum - hér er hún með húfu mömmunnar að leika